Agresija na BiH
Početna - - Početna
LOGORI SMRTI BIJELJINA



Snimak: Etnicko ciscenje u Bijeljini


Jos u martu 1992. godine zapocelo je stradanje Bosnjaka u ovome mjestu. Prvi pokolj nad njima izvrsile su oruzane jedinice iz Srbije pod zapovjednistvom Zeljka Raznjatovica Arkana, JNA, Seseljevi "Beli orlovi", specijalne jedinice saveznog SUP-a i dr.

To je bio samo pocetak progona, a stradanje bijeljinskih Bosnjaka nastavlja se kroz citav period agresije pa i nakon nje. Prema popisu iz 1991. godine, na podrucju Bijeljine etnicki je sastav stanovnistva bio sljedeci: Bosnjaci 30.229 (31.3%), Hrvati 492 (0.5%), Srbi 57.389 (59.4%), ostali 8.424 (8.8%).

Na podrucju bijeljinske opcine od samog pocetka agresije Srbi su, s jednim jedinim ciljem - poubijati, protjerati ili nasilno prevesti u pravoslavlje sve bosnjacko stanovnistvo - zapoceli s formiranjem koncentracionih logora.

1) Batkovic. - Logor u Batkovicu formiran je prvog aprila 1992. i vec od tada je postao muciliste za Bosnjake. U njemu su Srbi zatocenike drzali u vodi koja im je dopirala do grla, prebijane su im noge, guljena koza s ledja, vadjene oci. Logorasi su molili da ih ubiju, ali su Srbi to odbijali, jer su uzivali u mucenju nemocnih ljudi.

Svojedobno je u Ljubljani objavljen djelomican popis zatocenika batkovickog koncentracionog logora koji su bili razmijenjeni nakon dugotrajnog zatocenistva. U tome popisu poimence su spomenuti zatoceni Bosnjaci uglavnom iz gradova Podrinja, i to: Vlasenice 121, Zvornika 20, Sekovica 16, Kalesije 69, Koraja 10, Brckog 5, Tuzle 10, ostalih mjesta 25 i iz nepoznatih mjesta 25. Takodjer su 42 zatocenika iz Batkovica prebaceni u Karlovac i dalje - u zemlje zapadne Evrope, u sklopu smisljenog scenarija raseljavanja Bosnjaka po svijetu.

Znacajne podatke o Batkovicu, mozda najstrasnijem srpskom kazamatu, nalazimo u prici jednog zatocenog Bosnjaka koji je, prosavsi kroz mnoge srpske logore u Bosni i Hercegovini, na koncu stigao do Batkovica, odakle je kasnije razmijenjen. Najvjerovatnije je ovo bio jedan od najvaznijih srpskih koncentracionih logora. U njemu su dugo tamnovali i imami Osman-ef. Kavazovic iz Brezova Polja i Ruvejd-ef. Jahic iz Divica.

Ovaj je konclogor, izmedju ostalih, bio muciliste i mnogih Bosnjaka Krajisnika. Samo iz Manjace, agresor je izdvojio za batkovicki kazamat 532 logorasa s podrucja Bosanske krajine. Prema pricanju Nehrua Delkica i Nedzada Bejtica, koji su nakon 503 dana razmijenjeni, u Batkovicu su se smjenjivale grupe zarobljenih Bosnjaka: neki su razmjenjivani, a novi tek dovodjeni.
U prosjeku, oko 2.500 ljudi svakodnevno je bilo zatoceno u ovom logoru. O stanju u kojem su bili najrjecitije svjedoce rijeci jednog od njih:

"To su dva hangara 50 x 30 m u kojima se skladistilo zito... Cuvala nas je neka vojna policija sa smjenama od po 50 cuvara. Zloglasan nam je bio Marko, koji je bio cuvar u zenickom KPD-u. Radili smo sve fizicke poslove, od kopanja u polju, gradjevina, do kopanja cetnickih rovova na prvim cetnickim linijama. U jednoj zasjedi kod Teocaka ubijeno je 17 logorasa. Spasio se samo Nihad Kljucanin, koji je noktorezom razrezao ceradu, uz jos jednog mladica. Dvojicu logorasa zaklao je jedan cetnik iz Kljuca, prepoznavsi svoje komsije pred "Zitoprometom" u Bijeljini, gdje smo radili na utovaru. Islamagic se zvao jedan. Zaklani su grlicem flase."

N. N. iz Cerske, Bosnjakinja, zatocenica u srpskom konclogoru Pilica kod Zvornika, izjavila je da je nakon dva mjeseca svoga zatocenistva u tom logoru deportirana u Batkovic. U svojoj izjavi ona svjedoci: "Uveli su me u jednu sobu u kojoj je moglo biti oko 100 djevojaka od 13 do 25 godina starosti. Tu sam prezivjela, zajedno sa svim tim djevojkama, sva moguca ponizenja..." Ispricala je, dalje, kako su ih Srbi preko dana vodili na razna imanja da rade teske poljoprivredne poslove, najmanje po devet sati dnevno, prisiljavajuci ih, cesto, da sa sebe skinu svu odjecu i tako, nage, kopaju.

Tokom sudjenja u Tuzli ratnom zlocincu Draganu Ilicu, vojnom policajcu i komandiru unutrasnjeg obezbjedjenja, jednom od brojnih mucitelja u Batkovicu, prezivjeli svjedoci su javnosti otkrili brojne nepoznate detalje o stravi kroz koju su prolazili tokom svog tamnovanja u ovom logoru. Spomenuti zlocinac je svoje zrtve gazio nogama, tukao pistoljem i palicom, samarao, iznurivao gladju, prisilnim radom, itd.

2) Vojna kasarna u Bijeljini bila je muciliste preko 1.230 Bosnjaka.

3) Privatni posjedi. - Sudeci po izjavama zatocenika iz Batkovica, Srbi su formirali i velik broj siroj javnosti nedostupnih malih logora za Bosnjake, od Petrovca do Bijeljine, gdje jos uvijek drze zatocenike kao robove.

Ovi minilogori nalaze se po privatnim posjedima, a pojedine srpske obitelji iskoristavaju zatocene Bosnjake kao besplatnu radnu snagu; navodno su im urucene sudske presude po kojima su osudjeni na robiju, jer su "kao gradjani 'Republike Srpske' izveli oruzanu pobunu protiv iste".

Na pitanje zasto ih nisu pobili, najbolji odgovor daje jedan od ovih nesretnika, koji je, izmedju ostaloga, ispricao i ovo: "Kada smo nosili teret na Teocak, cetnik mi je rekao:'Vidis, ja sam vas zelio sve pobiti. Sada vidim da mi trebate. Bolje da ti ovo nosis nego ja.'


Uz odobrenje Rijaset.net.

Vezano za temu:

LOGORI SMRTI BIJELJINA
HISTORIJA BOSNE I HERCEGOVINE





© 1999-2006 by Camo, All Rights Reserved